The fight against corruption in Mongolia, a fledgling democracy wedged between Russia and China, is especially challenging. Not only must corruption fighters in government and allies in civil society contend with constant meddling in its internal politics by its powerful neighbors, but its vast resources of copper, coal, and other minerals create enormous incentives for home-grown corruption. GAB is pleased to publish this guest post on the current developments in the fight against corruption fight by Mongolian lawyer Battsengel Bayarbaatar, an expert in intellectual property law and long-time good governance, anticorruption advocate and due diligence expert.

Mongolia is currently grappling with significant corruption issues, a central concern for both the public and the government. The situation has intensified due to several high-profile corruption scandals, particularly within the mining sector, a cornerstone of Mongolia’s economy.

One of the most prominent cases is the so-called “coal theft” scandal, which erupted in late 2022. This scandal involves allegations that large quantities of coal were illegally transported to China, leading to an estimated loss of up to $12 billion for the Mongolian economy (here). High-ranking officials and influential business figures were implicated in this scheme, triggering widespread public outrage and protests. The Mongolian government responded by launching several criminal investigations and reforming laws related to strategic minerals. However, despite these efforts, enforcement remains weak, and the institutional coordination necessary to address these issues effectively is lacking.

The public’s dissatisfaction with how corruption is being handled reached a boiling point in December 2023 when massive protests broke out in Ulaanbaatar’s Sukhbaatar Square. These protests were primarily driven by youth and various civil society groups demanding transparency and accountability from the government, particularly concerning the coal theft case. The protests are reflective of broader frustrations within Mongolian society over issues such as inequality, unemployment, and environmental degradation. The government has responded to some demands, such as declassifying information related to state-owned enterprises like Erdenes Tavan Tolgoi, but many in the public remain skeptical of the government’s commitment to genuine reform.

In response to these challenges, the Mongolian government has introduced a new anti-corruption strategy, which aims to tackle corruption comprehensively by 2030.

This strategy, currently under consideration by the legislature, includes a range of measures such as protecting whistleblowers, increasing transparency in public sector appointments, and reforming state-owned enterprises. It also emphasizes collaboration with international organizations to bring Mongolia’s anti-corruption efforts in line with global standards. However, despite these promising developments, the implementation of these reforms has been slow, and there are concerns that political considerations might undermine their effectiveness.

Corruption in Mongolia is not confined to the mining sector. Scandals have also emerged in other areas, such as the Educational Loan Fund and the Agricultural Support Fund, both of which involve members of the ruling party. These scandals, coupled with the slow pace of judicial processes and a perceived lack of accountability, have fueled public discontent and raised concerns about the integrity of Mongolia’s electoral democracy as the country approaches its next parliamentary elections.

The root causes of corruption in Mongolia are deeply intertwined with its economic and political structures. The economy’s heavy reliance on mineral exports, particularly to China, has created opportunities for rent-seeking and corruption at the highest levels of government and business. Furthermore, Mongolia’s political environment, characterized by intense competition and populist policies, often exacerbates these issues, leading to short-term decision-making that prioritizes political survival over long-term governance reforms

In summary, Mongolia is facing a critical juncture in its fight against corruption. While there have been significant efforts to address the problem through new legislation and public sector reforms, the success of these initiatives will depend on the government’s ability to enforce laws effectively and maintain transparency in its operations. The ongoing protests and public pressure may help drive these changes, but the challenges are considerable, and the path to a more transparent and accountable government in Mongolia remains uncertain.

There is therefore an urgent need to implement corruption risk assessments in Mongolia. As the experience in other countries shows, risk assessments can be an effective preventive measure.

Mongolian version below. Author’s contacts:info@bayarlaw.mn// whatsapp 976 89180848

***

Одоогоор Монгол Улс ноцтой авлигын асуудлуудтай тулгарч байна. Энэ асуудлууд нь олон нийтийн болон засгийн газрын анхаарлын төвд ороод байгаа билээ. Уул уурхайн салбарт гарсан хэд хэдэн өндөр дуулиант авлигын хэрэг нь энэ байдлыг улам хурцатгаж байгаа юм.

Монгол Улсын эдийн засгийн тулгуур багана болсон уул уурхайн салбарт 2022 оны сүүлээр “нүүрсний хулгай” гэх хэрэг гарсан. Энэхүү хэрэгт их хэмжээний нүүрсийг хууль бусаар Хятад руу тээвэрлэсэн гэсэн мэдээлэл гарч, Монгол Улсын эдийн засагт 11 тэрбум ам.долларын хохирол учруулсан гэж үзэж байна. Энэхүү хэрэгт өндөр албан тушаалтнууд болон нөлөө бүхий бизнесменүүд холбогдсон нь олон нийтийн дургүйцлийг ихэд хүргэсэн бөгөөд эсэргүүцлийн жагсаал өрнөсөн юм. Монгол Улсын засгийн газар энэ асуудалд хариу үйлдэл үзүүлж, хэд хэдэн эрүүгийн хэрэг үүсгэж, стратегийн ашигт малтмалын салбарт хууль эрх зүйн шинэчлэл хийж эхэлсэн боловч хэрэгжилт нь сул байгаа бөгөөд институц хоорондын уялдаа холбоо дутагдалтай хэвээр байна【7†source】【8†source】.

2023 оны 12-р сард Улаанбаатар хотын Сүхбаатарын талбайд өрнөсөн олон нийтийн жагсаал нь авлигын асуудалд дургүйцсэн байдлыг илтгэж байна. Энэ жагсаалд залуучууд болон иргэний нийгмийн бүлгүүд голлон оролцож, засгийн газраас ил тод байдал, хариуцлага шаардаж байна. Тухайлбал, нүүрсний хулгайн хэрэгтэй холбоотой мэдээллийг ил болгохыг шаардсан. Засгийн газар зарим шаардлагад хариу өгч, Таван Толгой зэрэг төрийн өмчит компаниудтай холбоотой мэдээллийг ил болгосон ч олон нийтийн дунд засгийн газрын шинэчлэлд итгэлгүй байдал хэвээр байна【8†source】.

Эдгээр сорилтуудыг даван туулахын тулд Монгол Улсын засгийн газар 2030 он хүртэл авлигын эсрэг цогц стратегийг боловсруулсан. Энэ стратеги нь одоогоор хууль тогтоох байгууллагад хэлэлцэж байгаа бөгөөд мэдээлэгчдийг хамгаалах, төрийн албан тушаалтнуудын томилгоонд ил тод байдлыг хангах, төрийн өмчит компаниудыг шинэчлэн зохион байгуулах зэрэг олон арга хэмжээг багтааж байна. Энэхүү стратегийн амжилт нь хууль эрх зүйн хэрэгжилт, засгийн газрын үйл ажиллагааны ил тод байдлаас ихээхэн хамаарах юм【10†source】.

Монгол Улсад авлига нь уул уурхайн салбарт хязгаарлагдахгүй бөгөөд Боловсролын зээлийн сан, Хөдөө аж ахуйн дэмжлэгийн сан зэрэг бусад салбарт ч мөн адил дуулиант хэргүүд гарсан. Энэ нь олон нийтийн дургүйцлийг нэмэгдүүлж, Монгол Улсын сонгуулийн ардчилалд итгэх итгэлийг бууруулах эрсдэлтэй【9†source】.

Авлигын гол шалтгаанууд нь Монгол Улсын эдийн засаг, улс төрийн бүтцүүдтэй нягт холбогддог. Эдийн засгийн хувьд гол экспортын түүхий эд болох ашигт малтмал нь улс төрийн өндөр албан тушаалтнууд болон бизнесийн эрх мэдэлтнүүдийн авлигын эх үүсвэр болдог. Үүнээс гадна Монгол Улсын улс төрийн орчинд өрсөлдөөн их, популист бодлого зонхилдог нь авлигыг улам бүр хүндрүүлдэг бөгөөд энэ нь урт хугацааны засаглалын шинэчлэлээс илүү богино хугацааны улс төрийн шийдвэр гаргалтанд хүргэдэг байна【9†source】.

Эцэст нь хэлэхэд, Монгол Улс авлигатай тэмцэхэд чухал үе шатанд байна. Шинэ хууль тогтоомж, төрийн салбарын шинэчлэлээр дамжуулан энэ асуудлыг шийдвэрлэхээр чармайлт гаргаж байгаа хэдий ч, энэ санаачилгуудын амжилт нь засгийн газрын хууль эрх зүйн хэрэгжилт, үйл ажиллагааны ил тод байдлаас хамаарна. Одоо үргэлжилж буй эсэргүүцэл, олон нийтийн дарамт шахалт нь эдгээр өөрчлөлтүүдийг дэмжих боломжтой боловч сорилтууд ихээхэн байгаа бөгөөд Монгол Улсад ил тод, хариуцлагатай засаглал бий болгох зам тодорхой бус хэвээр байна.иймээс авилгалын эрсдэлийн үнэлгээг Монгол улсад хэрэгжүүлэх  шаардлага нэн даруй хэрэгжүүлэх шаардлага гараж байна. Үүгийг хэрэгжүүлснээр ОУ д хэрэгжүүлсэн туршлага Монгол улсад бий болно.